Który to jest Świat?

Zdawało mi się, że wyjeżdżając do Japonii dorastam, wielki Świat; samodzielność, samotność.

Jednak dopiero teraz zaczyna się życie. Tamte cztery lata to zabawa, przygoda, dowcip - do którego tak pragnę wrócić - z jednej strony. Z drugiej jednak wiem jak działa ewolucja, nie można cofnąć czasu. Rzeka płynie a ja z nią. W Polsce, wraz z nowym etapem, zaczyna się nowa przygoda. Słodko-gorzki smak ma póki co.

Walczę z codziennością, uczę się od nowa jak przetrwać na swojej planecie. Wspominam jak mi było dobrze na brzegu Yokohamy, nomikajach w Yurakucho, piwnych spacerach w Shibuya. Żałuję, że nie przejechałem się jeszcze raz moim rowerem przed oddaniem go w dobre ręce. Czasem jest mi naprawdę smutno.

Do przodu jednak trzeba! Dopiero tu muszę zbudować sobie życie. Takie prawdziwe, na podwalinach z czegoś więcej niż tatami. Ba, buduję je nie tylko sobie. Moja ukochana ma bilet w jedną stronę a ja jestem dyrektorem tych linii lotniczych. Nie wiem jak to będzie ale póki co pracuję u podstaw. Podobno przy wykańczaniu mieszkania pierwszy wykańcza się właściciel. Trzeba mi dużo sił. Przeliczyłem się już z wieloma rzeczami.

15 grudnia!